دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران زن در توسعه و سیاست 2538-3124 24 3 2026 09 23 Developing Native Model for Empowering Rural Women According to Experts in the Southern Region of Isfahan Province تدوین الگوی بومی توانمندسازی زنان روستایی از دیدگاه کارشناسان در ناحیۀ جنوب استان اصفهان 653 697 108135 10.22059/jwdp.2026.414598.1008633 FA سعیده رشیدی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. 0009-0003-0737-374X مجید یاسوری استاد تمام، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. 0000-0002-8800-6196 سمیرا محمودی استادیار، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. 0000-0002-8029-5552 Journal Article 2026 05 17 In order to identify barriers and effective factors in the empowerment of rural women and to develop a local model for this purpose, this study was conducted. The statistical population of this research consisted of experts in rural areas from the three counties of Semirom, Shahreza, and Dehaqan, who were intentionally chosen using the snowball method. Thematic analysis was employed to analyze the data that was collected through semi-structured interviews. The research literature was predominantly employed to enrich the analysis, compare the findings, and enhance the interpretive validity of the results, while the main and sub-themes were extracted from empirical data obtained through interviews. The study identified six barriers to empowering rural women, including a lack of financial access, loan and cost issues, negative attitudes towards women, a lack of expertise and skills, learning barriers, negligence, and psychological weakness. Additionally, six factors were identified, including access, credit allocation, the absence of gender discrimination, education and expertise, specialized training for women, and personal skills (axial coding). The results emphasize that the empowerment of rural women is a dual process that involves the development of individual agency and the bridging of the gap in access to critical resources and opportunities. Consequently, the implementation of policies that are designed to enhance the capacity to make decisions, expand access to financial and credit resources, develop entrepreneurial and skills-based training, and eliminate gender-based discrimination is necessary to achieve empowerment. این پژوهش با هدف شناسایی موانع و عوامل مؤثر در توانمندسازی و سپس تدوین یک الگوی بومی توانمندسازی زنان روستایی انجام گرفت. جامعۀ آماری شامل کارشناسان روستایی در سه شهرستان سمیرم، شهرضا و دهاقان بود که به‌صورت هدفمند و با روش گلوله‌برفی انتخاب شد. داده‌ها از طریق مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری و براساس روش تحلیل مضمون تحلیل شدند. مضامین اصلی و فرعی از داده‌های تجربی حاصل از مصاحبه‌ها استخراج شد و پیشینۀ پژوهش بیشتر برای غنی‌سازی تحلیل، مقایسۀ یافته‌ها و افزایش اعتبار تفسیری نتایج به‌کار رفت. براساس یافته‌های پژوهش، شش مانع عدم دسترسی مالی، مشکلات وام و هزینه‌ها، تفکرات منفی درمورد زنان، عدم تخصص و مهارت، موانع یادگیری، سهل‌انگاری و ضعف روحی و پنج عامل دسترسی‌ها، تخصیص اعتبارات، عدم تبعیض جنسیتی، آموزش تخصصی زنان و مهارت‌های شخصی در توانمندسازی زنان روستایی، شناسایی شد. نتایج نشان داد توانمندسازی زنان روستایی فرایندی چندبعدی است که از تعامل میان دسترسی به منابع اقتصادی، آموزشی و اجتماعی-فرهنگی با تقویت عاملیت فردی زنان شکل می‌گیرد؛ بنابراین، تحقق توانمندسازی مستلزم اتخاذ سیاست‌هایی در زمینۀ گسترش دسترسی به منابع مالی، توسعۀ آموزش‌های مهارتی و کارآفرینانه، تقویت توان تصمیم‌گیری و رفع تبعیض‌های جنسیتی است. https://jwdp.ut.ac.ir/article_108135_b7d38a06204e4e1ed8b8810ddcd45d3d.pdf