[1] اسمارت، بری (138۵). میشل فوکو، (لیلا جوافشانی و حسن چاوشیان)، چ اول، تهران: اختران.
[2] دریفوس، هیوبرت؛ پل رابینو (1379). میشل فوکو فراسوی ساختارگرایی و هرمنوتیک، (حسین بشیریه)، چ اول، تهران: نی.
[3] ذکایی، محمدسعید؛ امنپور، مریم (1393). درآمدی بر تاریخ فرهنگی بدن، چ 2، تهران: تیسا.
[4] سمیعینسب، مصطفی؛ ترابی، مرتضی (1389). «شاخصها و سیاستهای جمعیتی در ایران»، فصلنامۀ برداشت دوم، سال هفتم، شمارۀ پیاپی 11 و 12، صص 143ـ 188.
[5] عباسی شوازی، محمدجلال؛ اجاق، زهرا (۱۳۹۸). «گفتمانهای جمعیتی در ایران سیاست و بازتولید رسانهای»، فصلنامۀ مجلس و راهبرد، سال ۲۶، ماه ۹۷، صص. ۱۳۷-۱۶۴.
[6] علیئی، محمدولی (۱۳۹۴). «نقش جمعیت و سیاستهای جمعیتی در استحکام ساخت درونی قدرت نظام جمهوری اسلامی ایران»، فصلنامۀ آفاق امنیت، شمارۀ 28، صص ۱۰۷ـ۱۳۳.
[7] فوکو، میشل (1394). تولد زیست سیاست، (رضا نجفزاده)، چ 4، تهران: نی.
[8] فوکو، میشل (1399). مراقبت و تنبیه، (افشین جهاندیده و نیکو سرخوش)، چ 17، تهران: نی.
[9] فوکو، میشل (1389). فراسوی ساختارگرایی و هرمونوتیک، (حسین بشیریه)، چ 7، تهران: نی.
[10] گیدنز، آنتونی (1382). فراسوی چپ و راست، (محسن ثلاثی)، تهران: علمی.
[11] لمکه، توماس (1396). زیست سیاست، (مستانه فرنام) چ اول، تهران: روزنه.
[12] محمدی، جمال؛ اداک، صائب (1398). «حاشیهنشینان شهری و تجربۀ رنج اجتماعی (محلۀ نایسر شهر سنندج)»، فصلنامۀ علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی، شمارۀ 86، صص 157- 184.
[13] میلر، لیندا اس؛ هس، کارون ام (1384). پلیس در اجتماع، (محمدرضا کلهر)، چ 1، تهران: دانشگاه علوم انتظامی.
[15] یحیوی، حمید (139۴). «کالبدشکافی فوکویی دولت»، مجلۀ دولتپژوهی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، شمارۀ 3، صص 111-146.
[15] Eklund, Lisa; Purewal, Navtej (2017) The Bio-Politics of Population Control and Sex Selective Abortion in China and India. Feminism & Psychology, 27 (1). pp. 34-55.
[16] Harris, G. H. (1911). ‘Bio-Politics’, in The New Age: A Weekly Review of Politics, Literature, and Art, Vol. X, No.9.
[18] Patrick, Georges; Aylin, Seçkin (2016) “From pro-natalist rhetoric to population policies in Turkey? An OLG general equilibrium analysis”, Economic Modelling 56/79–93
)