[1] قرآن مجید
[3] پیشگاهیفرد، زهرا؛ دستوری، مژگان و ابراهیمی، سودابه (1385). «تحلیلی بر میزان مشارکت زنان در تشکلهای سیاسی». پژوهش زنان، (1): 7-28.
[4] چراغی کوتیانی، اسماعیل (1393). «رویارویی ایرانیان با فمینیسم ایرانی تا فمینیسم اسلامی». معرفت، (199): 31-48.
[5] حسینزاده، ابوالحسین و عباسیان، حسین (1394). «نقد و بررسی مبانی فکری و شاخصههای فمینیسم اسلامی». انسانپژوهی دینی، (34): 207 – 228.
[6] خلیلی، محسن (1386). «آسیبشناسی مشارکت زنان در جامعۀ معاصر ایران». پژوهش زنان، (2) 5: 3.
[7] شاهسوند، پریچهر (1380). «بررسی مقایسه ای مشارکت زنان در امور مدنی ـ سیاسی کشورهای مختلف». اطلاعات سیاسی – اقتصادی، (163 و 164): 156 – 165.
[8] شفیعی سروستانی، ابراهیم ( 1379). جریانهای دفاع از حقوق زنان در ایران، قم: مؤسسۀ فرهنگی طه.
[9] شهیدیان، حامد (1377). «فمینیسم اسلامی و جنبش زنان ایران». ایراننامه (64): 611 – 640.
[10] عالیزاد، اسماعیل و پناهی، محمدحسین ؛ (زمستان 1383 و بهار 1384). «تاثیر وسایل ارتباط جمعی بر مشارکت سیاسی شهروندان تهرانی». علوم اجتماعی(دانشگاه علامه طباطبائی) – ( 28 و 29): 89 – 132.
[11] عباسنیا، اکرم و مصفا، نسرین (1390). «مشارکت سیاسی زنان در جمهوری اسلامی ایران در پرتو نظریۀ توانمندسازی زنان در دورۀ 1375-1384 مطالعۀ کمّی». تحقیقات زنان، (1) 5: 76-98.
[12] فراستخواه، مقصود (1400). روش تحقیق در علوم اجتماعی (با تأکید بر نظریۀ برپایۀ گراندد تئوریGTM) تهران: آگاه.
[13] فریدمن، جین (1381). فمینیسم، ترجمۀ فیروزه مهاجر، چاپ دوم، تهران: آشیان.
قادرزاده، امید و رضازاده، فاطمه (1398). «مطالعۀ تجربۀ زیسته و درک زنان از فعالیت و مشارکت در نهادهای مدنی»، جامعهشناسی نهادهای اجتماعی (14): 63 – 96.
[14] قاسمپور، فاطمه؛ نصرت خوارزمی، زهره و نصرت خوارزمی، حنانه (1399). «کنش فرهنگی زنان پس از انقلاب اسلامی: تحلیل گفتمان مطالبات فمینیسم اسلامی در جمهوری اسلامی ایران» مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران، (4) 9: 937 – 966.
[15] کدیور، جمیله، (1375)، زن، تهران: اطلاعات.
[16] محسنی، رضاعلی؛ خوشفر، غلامرضا؛ بابایی، قربانعلی و ابراهیمی، میترا (1392). «بررسی عاملهای مؤثر بر انگیزۀ مشارکت زنان در سازمانهای مردمنهاد». نشریۀ زن و جامعه، (2) 4: 167 – 190.
[17] مسعودنیا، حسین؛ نظری، مینا و محمدیفر، نجات (1392). «مطالعة تطبیقی حضور زن در قوة مقننه: تحولات قبل و بعد از انقلاب اسلامی ایران». زن در توسعه و سیاست، (4) 11: 575-594.
[18] میرخانی، عزتالسادات؛ شاکری گلپایگانی، طوبی و بدره، محسن (1393). «تطور روششناختی در جریان موسوم به فمینیسم اسلامی». مطالعات جنسیّت و خانواده، (3): 169 – 204.
[19] میشل، آندره (1383). جنبش زنان، ترجمۀ هما زنجانیزاده، مشهد: نیکا.
[20] نوذری، حسینعلی (1381). احزاب سیاسی و نظامهای حزبی، تهران: گستره.
[21] Barlas, Asma (2002). Believing women in Islam, unreading Partrirchal iInterpretions of the Quran, University of texas press, Austin, United States of America.
[22] OSCE. (2014). Handbook 0n promoting Women’s Participation in Political Parties, OSCE Office for Democratic Institutions and Human Rights.
[23] https://moi.irپرتال خبری وزارت کشورآخرین بازدید 10/7/1400
)
