نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه سمنان-دانشکده هنر

2 گروه طراحی و چاپ پارچه- دانشکده هنر- دانشگاه سمنان-سمنان- ایران

3 گروه پژوهش هنر- دانشکده هنر- دانشگاه سمنان-سمنان-ایران

چکیده

کشور ایران مانند بسیاری از کشورهای در حال توسعه در معرض تهدیدهای زیست محیطی قرار دارد. با توجه به نقش مهم زنان در مدیریت منابع پایدار در خانواده، با نیم‌نگاهی به حضور پررنگ آنها در جامعه و سهم فعلی‌شان در نظام آموزشی کشور، توانمندسازی آنان در بحث توسعه پایدار و طراحی پوشاک برای آنها منطبق بر معیارهای حفظ محیط زیستی، حائز اهمیت است. در این راستا در پژوهش حاضر با روش توصیفی-پیمایشی تلاش شد تا با استفاده از ضایعات کشاورزی برای رنگرزی و زائدات پارچه‌ها در طراحی و دوخت پوشاک اجتماعی زنان یعنی مانتو، متناسب با زیرساخت‌ها و امکانات موجود در کشور و با تکیه بر فرهنگ اصیل گذشته در جهت توسعه پایدار گامی برداشته شود. کنش رفتاری و ذهنیت مصرف‌کنندگان نسبت به مؤلفه‌های طراحی از طریق پرسشنامه در میان دختران دانشکده هنر دانشگاه سمنان ارزیابی شد. حجم نمونه 102 نفر بود که با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ارزیابی نتایج پژوهش نشان داد که تمام مؤلفه های مانتوها به غیر از مؤلفه اندامی بودن، توسط جامعه آماری پذیرفته شده و میزان آگاهی دختران از اصول توسعه پایدار پوشاک، بر میزان رضایت مندی آنها از طراحی‌های انجام شده اثر مثبت دارد. این موضوع ضرورت برنامه ریزی بیشتر در این زمینه را نشان می دهد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Female Students Sustainable Clothing Design via Agricultural Waste and Fabric Scraps (Case Study: Art Faculty of Semnan University)

نویسندگان [English]

  • Masoumeh Jorjany 1
  • Somayeh Baseri 2
  • Farideh Afarin 3

1 Semnan University, Art Department

2 Department of Textile Design and Printing, Faculty of Art, Semnan University, Semnan, Iran

3 Department of Art Research, Faculty of Art, Semnan University, Semnan, Iran

چکیده [English]

Clothing industry is a major source of environmental pollution especially in developing countries such as Iran. The mass consumption of clothing and also their common methods of design and production have led to increased environmental pollution due to the disposal of vast amounts of non-biodegradable wastes ultimately faced the country with several problems. As a result, new approaches are going to be developed to renewing the use of scrap and waste materials in clothing production aimed at safeguarding the environment. The question that arises is whether clothing design and production processes can be improved based on the facilities of the country in accordance with the sustainable development principles. It appears that empowerment of women in sustainable development topics can be an ideal solution for achieving this goal. What support this idea is the women impact on the sustainable source management, social communication, and the country’s education system. In this way, this present study attempts to design and produce the women social clothing by using the fabric scraps and agricultural waste. The reflection of this design method was examined among the female students of BA and MA courses in carpet, textile design and printing, art research, and handicrafts industry from the art faculty of Semnan university. A method of this research is a descriptive-survey way and its purpose is an "applied" one. The instrument used for data collection was a questionnaire. A sample size of 102 students was chosen using a simple random sampling. SPSS software was used to analyze the data. The findings obtained from this study showed that the components of designed garment exception of the body characteristics are accepted by the statistical community. The results also indicated a positive relationship between the girls' awareness of the principles of sustainable clothing development and their satisfaction with the designs done.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Sustainable Development
  • Women
  • Clothing
  • Waste
  • Traditional Dyeing