هدف از انجام این مطالعه شناسایی عوامل اجتماعی- اقتصادی و جمعیت‌شناختیِ مؤثر بر باروری در مناطق روستایی شهرستان نجف‌آباد است. نمونه‌ی مورد مطالعه شامل 415 زن شوهردارِ روستایی (10 تا 49 ساله) است که در زمان انجام تحقیق (1386) در وضعیت اولین ازدواج قرار دارند و دارای حداقل یک فرزند زنده هستند. برای تحلیل، از یک مدل رگرسیونِ چندمتغیره استفاده می‌کنیم. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که در برخی از سنین، طول دوره‌ی ازدواج، تعداد مرگ‌ومیر فرزندان، تعداد سقط جنین و وسعت اراضیِ قابل استفاده‌ی روستا (تخمینی از اندازه) تأثیر مثبت بر باروری دارد، در صورتی‌که سن زن در اولین زایمان، فواصل زایمان، سطح تحصیلات زن و شوهر و دارا بودن بیمه تأثیر منفی بر باروری دارند. پیشنهاد می‌شود در سیاست‌گزاری‌های جمعیتی، به توسعه‌ی آموزش و بهداشت در جهت کاهش تعداد مرگ‌ومیر فرزندان و سقط جنین توجه شود. هم‌چنین آموزش‌های مناسب برای تبیین زمان مناسب اولین زایمان و رعایت کردن فاصله‌ی صحیح بین زایمان‌ها به مادران ارائه و سعی شود که خانوارهای بیشتری از امتیازات بیمه بهره‌مند شوند. از آن‌جا که سطح تحصیلات بالاترِ زوجین و شاغل بودن شوهران سبب کاهش تعداد فرزندان می‌شود، در تعیین اهداف برای افزایش سطح تحصیلات و افزایش اشتغال، کاهش تعداد فرزندان را نیز مد نظر قرار دهند.