هدف این پژوهش؛ تعیین نیازها، انگیزه‌ها و شناخت مشاغل مناسب زنان است. روش پژوهش، ارزش‌یابی است. بدین منظور از دو جامعه‌‌ی آماری– 762 نفر به‌صورت تصادفی از میان زنان شاغل در بخش‌های دولتی و 200 نفر از میان صاحب‌نظران در دست‌رس- استفاده ‌می‌شود. ابزارهای پژوهش، دو پرسش‌نامه‌ی محقق‌ساخته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که از دیدِ زنانِ شاغلِ این پژوهش، برای ایجاد شرایط مطلوب و بالا بردن انگیزه‌ی مشارکت زنان باید به نیازهای زیستی، روانی و اجتماعی آن‌ها توجه جدی شود. از دید صاحب‌نظران این پژوهش، برای اشتغال زنان هفت رسته‌ی شغلی کاملا ًمناسب، یازده رسته‌ی شغلی نسبتاً مناسب و شش رسته‌ی شغلی نامناسب هستند. 92/95 درصد از صاحب‌نظران به‌دلایلی مانند استفاده ‌از نیروی عظیم زنان در توسعه‌ی کشور، با اشتغال زنان موافق و 08/4 درصد آن‌ها -آن‌هم فقط مردان- به-‌دلایلی نظیر محروم شدن فرزندان از حمایت عاطفی مادر، مخالف اشتغال زنان هستند. نتیجه‌گیری: توجه‌به نیازها و خواسته‌های منطقی زنان و تخصیص مشاغل مناسب با طبیعت و روحیات زنان باعث افزایش انگیزه ‌و ارتقای کمّی ‌و کیفی اشتغال آن‌ها می‌شود.